marian boyer

      Ja, nee, misschien

      of toch niet 

           

Het IJ ligt vlak, zonlicht strijkt over het water, ik kan niet binnen blijven. Ik loop langs de boten, over de brug en onder het spoor door. Op het pad bij het spoor ruikt het naar houtvuur, er ratelt een trein langs. Ik steek de Prins Hendrikkade over, via het Entrepotdok gaat het, langs de achterkant van Artis. Er staan drie bokjes op een rots, heel kalm, en door de ramen van het gebouw ernaast schijnt de zon. Ik voel de warmte door mijn jas, op een veldje beginnen krokussen te bloeien, en ik hoor mijn eerste merel van dit jaar. Een gevoel van geluk, maar meteen denk ik: het is pas januari, als dat maar goed gaat. Verderop hangt een vrouw een vogelhuisje tegen haar muur, weer denk ik: als dat maar goed gaat.

 

In de vroege avond rijd ik naar mijn zoon om hem af te zetten op Schiphol, hij gaat ver en lang op reis. Ik kijk naar boven, naar het huis van mijn zoon. Hij opent het raam en zegt dat hij eraan komt. De warmte van overdag is verdwenen, nu zijn er sterren, en het is nog steeds windstil. Gelukkig, denk ik, dat vliegtuig stijgt straks op zonder storm. We laden zijn rugzak in en we gaan. We halen de vriend van mijn zoon op, en onderweg praten ze over wat ze gaan doen als ze aankomen. Ik luister naar hun stemmen, rustig zijn ze, geconcentreerd.

 

Bij de vertrekhal laden we de rugzakken uit, en ik omhels mijn zoon. Ik schiet vol, en denk: als dat maar goed gaat, als dat toestel maar niet neerstort of een slang hem bijt. En was het maar april, denk ik, dan is hij terug. Ik zwaai een laatste keer en stap in de auto. Verderop schiet ik een parkeervak in, ik zie niets meer, dat gejank moet stoppen, anders gaat het echt niet goed en schiet ik van de weg. Thuis drink ik wijn, daarna gaat het goed. Ik zet de computer aan en maak wat grappen. Ik voel me beter, ik voel me zoals in de ochtend, en die wijn gaat lekker. De volgende dag is mijn zoon goed geland, en hij is niet gebeten door een slang. Wat niet goed ging waren de grappen van die nacht, en iemand doet de deur dicht. Want stomme dingen doen, dat gaat bij iedereen goed.

 

 

 

> reageer

< vorige > volgende

> inschrijven mailinglist

 

                                                       

                                               

Share |

© marian boyer

de teksten op deze site mogen niet zonder toestemming worden gekopieerd